Yargıtay 1. Ceza Dairesi E. 2024/4783, K. 2025/492
Yargıtay Kararı
Ceza davasında olası kastla öldürme
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E. 2024/4783, K. 2025/492
- İzinsiz alkol satışında, ürünün ölümcül sonuçlar doğurabileceği öngörülse de, geçmişte yaşanmamış olması nedeniyle ölüm riskinin hafife alınması, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturabilir.
- Kaçak içki satışında, üreticisi bilinmeyen ve ölümcül metil alkol içerebilen ürünlerin satıcısının, meydana gelebilecek zararları öngörmesine rağmen, geçmişte yaşanmamış olması nedeniyle ölüm sonucunu kabullenmemesi, bilinçli taksirle sorumluluğunu doğurur.
Özet: "sanığın işlettiği çay ocağında kaçak alkol satışı yaptığı, aynı mahallede oturan maktullerin sanığın işyerinden kaçak alkol aldıkları, olay günü de almış oldukları bu alkol neticesinde rahatsızlandıkları ve metil alkol entoksikasyonu sebebiyle vefat ettikleri, alkollü içkinin üretimini yapmaksızın, izinsiz içki üreten kişi yada kişilerden aldığı alkolü satan sanığın, izinsiz üretilen içkiden içenlerin zehirlenip zarar görebileceğini öngördüğü, ancak öldürücü miktarda metanol içerdiğini bilmeksizin satışını yaptığı izinsiz üretilen alkollü içeceklerden olay tarihine kadar kimsenin zehirlenmemesinin verdiği güvenle, alkol zehirlenmesi neticesinin meydana gelmeyeceğine inandığı, bu şekilde ölüm sonucunu kabullendiğine ilişkin delil de bulunmayan sanığın ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.04.2022 tarihli ve 2020/1-320 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, maktullerin ölümüne bilinçli taksiriyle neden olduğu anlaşılmakla, sanığın maktul ...'in bilinçli taksirle ölümüne neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur."
Karar:
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/252 E., 2018/2508 K.
SUÇLAR: Olası kastla öldürme
HÜKÜMLER: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma
Katılan ...'un temyiz istemi yönünden; Katılan ...'un yüzüne karşı verilip 14.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.
Katılan ...'un temyiz istemi yönünden; Katılan ...'un 28.12.2018 havale tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak 527
Bu karara sadece abone olan üyelerimiz erişebilir.
Üyelerimiz milyonlarca karara ve gelişmiş arama özelliklerine erişebilmektedir.
Giriş Yap