Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E. 2019/571, K. 2020/23
Yargıtay Kararı
İş Hukukunda Psikolojik Taciz (Mobbing)
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E. 2019/571, K. 2020/23
- Psikolojik taciz iddialarında ispat yükü davacıda olsa da, olayın gizli doğası gereği mahkeme, hayatın olağan akışını ve tecrübe kurallarını dikkate alarak delilleri değerlendirmelidir.
- Mobbingin sistematik ve uzun bir sürece yayılması nedeniyle, dava dilekçesinde her olayın tüm ayrıntılarıyla belirtilmemiş olması, iddianın somutlaştırılmadığı gerekçesiyle delillerin toplanmadan reddedilmesini haklı kılmaz.
Özet: "Psikolojik tacize uğradığını iddia eden mağdur, bu iddiasını ispatlamakla yükümlü ise de; psikolojik tacizin genellikle tacizi uygulayan ile tacize maruz kalan arasında gerçekleşen bir olgu olması karşısında olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alınarak sonuca gidilmesinde de yarar bulunmaktadır. Ayrıca psikolojik tacizin uzun sürece yayılan ve sistematik bir hâl olan davranışlar bütünü olduğu da gözden uzak tutulmamalıdır."
Karar:
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
1. Taraflar arasındaki “işyerinde psikolojik taciz (mobbing) nedeniyle manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 4. İş Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
I. YARGILAMA SÜRECİ
Davacı İstemi:
4. Davacı vekili 29.04.2011
Bu karara sadece abone olan üyelerimiz erişebilir.
Üyelerimiz milyonlarca karara ve gelişmiş arama özelliklerine erişebilmektedir.
Giriş Yap